Tónlistarsögukennarinn minn er soldið skemmtilegur fýr. Hann minnir mig alltaf á ofurhetju, þegar hann kemur. Hann nefnilega klæðist alltaf skósíðum svörtum leðurfrakka, kúrekahatti og dökkum sólgleraugum. Sé hann alveg fyrir mér þeysast um himingeiminn á logandi mótorhjóli þegar dagvinnunni lýkur :)

Annars er nú bara sama góða héðan, veðrið alveg að brillera, sól og um 15 stiga hiti um helgina...
Ég er búin að gera bara það allra nauðsynlegasta síðan ég kom heim, þar inní er sko ekki að pakka upp úr töskunni, hún fær að liggja á gólfinu með nokkrar hrúgur í kringum sig.
En ég er búin að sofa...alveg helling. Má ekki setjast niður án þess að sofna. Byrjaði heimkomuna á því að sofna um leið og ég lagðist á koddann. Vaknaði um hádegið í gær með símann í hendinni. Hafði greinilega sofnað í miðri aðgerðinni að stilla vekjaraklukkuna ;) Svo reyndi ég í gærkvöldi að lesa fyrir tónlistarsögu. Komst ekki niður blaðsíðuna og vaknaði rétt fyrir miðnætti...
Á milli þess sem ég vakna á morgnana og sofna á kvöldin hef ég verið að dotta allt að þrisvar sinnum yfir daginn...
Held að það séu þessi sífelldu tímaferðalög sem fara svona með mig... Aftur um tvo tíma, aftur um fjóra tíma, fram um fjóra tíma, fram um tvo tíma... Sífelld tímaferðalög...!

|