Tad gerist einstaka sinnum ad eg er heppin i oheppninni.
Atti svoleidis dag i dag...
Eg atti tima hja lækninum i morgun og turfti ad taka stræto tangad, nema ad eg var ad sjalfsøgdu a annatima i umferdinni og eitthvad hefur strætoinn tafist, tvi eg hoppa upp i nr 3, sem var alveg a harettum tima midad vid planid, (tristurinn keyrir 2 mismunandi leidir, annadhvort fram hja læknastofunni eda nidur vid sjo)... Svo tegar eg er buin ad sitja ansi lengi i strætonum, vegna tess ad umferdin var a ca 30, fattadi eg ad liklegast hafdi stræto ekki verid akkurat timanlega, heldur korteri of seinn...og tar af leidandi sat eg i vitlausum stræto, teim sem keyrir vid sjoinn... Og tar sem eg a enga inneign i simann, hoppa eg ut vid einhverja sjoppu, sem var svo lokud) og hef ekki hugmynd um hvar i heiminum eg er stødd, akved ad labba bara eitthvad inn i hverfid (sem var otrulega vitlaus hugmynd, tannig sed) og tegar eg er buin ad labba i ca tiu minutur, se eg allt i einu læknastofuna!
...Svo ad mitt i allri oheppninni og røngum akvørdunum, var eg bara otrulega heppin! Feis a ørlagagudina :)

En læknirinn sagdi ad liklegast hefdi hljodhimnan eitthvad skaddast i fluginu um daginn og eyrnabolguna og ad tad gætu alveg lidid tvær vikur tar til eg fengi fulla heyrn... :(
Svo ad nu eru tad sko vitamin, aldrei langar mig ad ganga i gegnum tetta aftur...!

|